رسالهٴ جامع علم كيميا كه گاهي به وي نسبت داده ميشود مسلماً منحول است، و آن را شخصي به نام مارتين اورتولان يا لورتولن (نيمهٴ دوم سدهٴ چهاردهم)، نوشته.
ويلديو
¿ فصل رياضيات.
آلبرتانوي برشايي1
قاضي برشا. رئيس دادگاه گاواردو در نزديكي سالو (برشا). وي سه رسالهٴ تعليمي دربارهٴ اخلاق و زبان نوشت كه به خاطر رواج خارقالعادهشان داراي اهميتاند. اولي را در 1238، در زندان كرمونا نوشته، هنگامي كه از طرف فردريك دوم زنداني بود؛ دومي داراي تاريخ 1245 است؛ و سومي مربوط است به سال 1246 (يا 1248)2.
اين رسالهها به زبانهاي محلي مختلف ترجمه شد. اگر از روي چاپهاي قديمي لاتيني و ترجمهٴ هلندي آن قضاوت كنيم، به ويژه كتاب
هنر سخن گفتن رواج زيادي داشت. اين كتاب به زبان ايسلندي هم ترجمه شد. سومي، يعني كتاب
تسليات از نظر ديگري موفقيت داشت. اين كتاب به زبانهاي فرانسه3 و انگليسي4 ترجمه شد و در ضمن افسانههاي كانتربري5 چاسر قرار گرفت. آندريا داگروستو6 در 1268، و بار ديگر، سوفردي دل گراتيا7 در پيستويا اين رسالهها را به ايتاليايي ترجمه كردند.
ساير دستوريان
اشارهٴ كوتاهي به كار دو دستوري ديگر كفايت ميكند.
توماس كاپوايي8 كاردينال (وفات: 1239)
هنر املا9 را نوشت كه اخيراً، چاپ انتقادي آن توسط امي هلر منتشر شده است.
گويدوي آسكولي10 موٴلف يك واژهنامهٴ ريشهشناسي به نام
خلاصهٴ اشتقاقات11. استاد گويدو